kim bilir kaç gece kaç yüreğe anlatıldık hangi masalın kahramanlarıydık biz bir mucize olacaktı hani, hani sen öpünce beni ben aşka dönüşecektim. gökten üç elma düşecekti hani ve pay edecektik mutluluğumuzu kerevetimize çıkanlara. hangi masalın kahramanlarıydık ki biz hani bir ömür hep güzel kalacaktın benim için ve sevdandan hiç uyanmayacaktın. sen uyuyan sevgili bense öpmeye dahi kıyamayan aşık. hangi masalın kahramanlarıydık ki biz dilden dile efsane olacaktık örnek alacaklardı bizi sevende sevemeyende bizce sevdanın özü, vazgeçememekti. inat ve sabırla utandırmaktı kaderi sen aşka susamış sevgili, bense dermanı kalmayan feryat. hangi masalın kahramanlarıydık ki biz uğruna savaşlar çıkaracak ve bir tek sevdana barışacaktım uzak diyarları fethedecektim aşkının gözüyle her gece, herkes ya anlatanı ya dinleyeni olacaktı hikayemizin sen şehrime azat olacaktın, bense o şehre yar olacaktım. hangi masalın kahramanlarıydık ki biz birimiz gelince akla, bir diğerimiz düşünülmeden olmayacaktı isimlerimiz bile yan yana anılacaktı. üç çöl aşacaktım kuruyan gözlerimle sana doğru sen Leylası olacaktın kurak topraklarımın bense uğruna deli. hangi masalın kahramanlarıydık ki biz; ya da hiç masal olamadık mı? hep mi kandırdık yüreklerimizi? bir varmış bir yokmuş senin için mi söylendi? boşuna mı tınladım sana, ömrü bir sazdan kopan tel gibi. aşksız masalsız ille de kahramansız...